De baren hebben geen geslacht, geen kleding, wel een gemoed.
Ze doen gewone dingen, doorstaan gewone dingen. De dingen waar niemand een foto van zou maken.
In gezelschap van andere baren lijken ze wat onbeholpen, alleen zijn ze in hun element.
Maar de andere baren moeten ondertussen wel bestaan, ze zouden nooit de enige baar willen zijn.

We zijn allemaal weleens een van deze baren.

The baren (freely translated ables) have no gender, no clothing, but they do have a state of mind.
They do ordinary things, go through ordinary things — the kinds of things no one would take a picture of.
In the company of other baren, they seem somewhat awkward. Alone, they are in their element.
But the other baren must still exist, because they would never want to be the only baar.

We are all, at times, one of these baren.